Stadsheks in het bos

Een aantal jaar geleden ging ik een weekendje weg met een aantal vrienden. We gingen naar het dorpje Herpen en we logeerden in een huisje in het bos. Nou ging ik vroeger altijd kamperen met mijn ouders en zus en ik ben wel het een en ander gewend, maar dit weekend merkte ik pas hoe ver ik, als Heks, was verwijderd van het concept ‘terug in de natuur’.

We kwamen aan op een vrijdag en het was prachtig weer, dus we zijn meteen buiten gaan zitten. Midden in het bos… Tja, daar zitten nogal wat beestjes. Helaas gingen deze niet altijd in op mijn vriendelijke verzoekjes om zich van mij te distantiëren en ook het redelijk beheerst om mij heen slaan met mijn handen had niet altijd effect. En dood maken (zoals de rest van het gezelschap deed) mag niet natuurlijk, want dat is zielig.
De rest van het gezelschap was zeer verbaasd over de manier waarop ik reageerde als er beestjes in mijn buurt waren. “Ben jij nou een Heks?” kreeg ik te horen. “Ja, maar wel een echte stadsheks,” antwoordde ik en realiseerde ik mij op dat moment voor het eerst. Ik was teleurgesteld in mijzelf en besloot me niet zo aan te stellen.

Het werd tijd om de bedden op te maken. Samen met mijn vriend liep ik met het lakenpakket in de handen, onze slaapkamer in. En daar op het nachtkastje zag ik een grote langpootspin lopen…
Die moest weg, besloot ik, en nog zeker voordat we ging slapen. “Deze kan ik wel aan,” zei ik tegen mijn vriend, dapper als ik mij op dat moment voelde. Ik deed een raampje open en probeerde de spin bij één poot te pakken, zodat ik hem vreedzaam kon verwijderen uit de slaapkamer. Maar wat zijn die beesten snel! Voor ik het wist verdween de langpootspin achter het nachtkastje. Niets meer aan te doen.
Die zelfde avond gingen we niet al te laat naar bed. Terwijl ik de slaapkamer inliep, hield ik mijzelf voor om niet aan de spin te denken. Tanden poetsen. Uitkleden (onderbroek aanhouden – je weet maar nooit). Bed openleggen om te controleren voor insekten. En dan gaan liggen. Niets aan de hand, geen spin in de buurt.
En op het moment dat ik denk “dit gaat helemaal lukken vannacht” zie ik iets bruins langs mijn gezicht rennen. Een oorwurm! Vrijwel meteen zit ik rechtop en geef ik vriendlief de opdracht om dit verschrikkelijke monster te verwijderen. Ik betrapte mij er zelfs op dat ik zei: “Deze mag dan wel dood hoor” (want ja, straks komt het beestje ‘s nachts weer terug).

Na de executie van de oorwurm moest ik gaan proberen mijn ogen te sluiten. Maar ik kon natuurlijk niet slapen. Niet omdat ik mij schuldig voelde omdat ik medeplichtig was aan de moord op een levend wezen – niet eens daarom -, maar omdat ik, elke keer als ik mijn ogen dicht deed, beestjes voor mij zag.
Toen het eindelijk gelukt was om in slaap te vallen werd ik midden in de nacht wakker van mijn vriend die naar de w.c. moest. Weer kwamen alle beelden van insekten en spinnen bij mij naar boven. En weer lukte het mij niet om in slaap te komen. Ik had het bloedheet, maar er mocht geen raampje open. Stel je voor dat er weer nieuwe beestjes binnen zouden komen! En mijn dekbad durfde ik ook niet op te tillen voor wat frisse wind, want dan kon er wat onder kruipen. “Maar wat nou als er al beestjes onder zaten,” gingen mijn gedachten steeds verder. Het ging zelfs zo ver dat ik dacht dat er spinnennesten in mijn oksel konden worden gebouwd terwijl ik sliep. En met die gedachten viel deze stadsheks toch nog in slaap. En werd ik de volgende ochtend ook weer wakker.

Om mij dit geen tweede keer te laten overkomen heb ik de volgende avond flink wat voorzorgsmaatregelen genomen. Wat enkele flessen rode wijn allemaal niet voor een mens kunnen doen! Alhoewel dit zeer veel effect had op mijn – ik moet toegeven: ietwat vreemde en obsessieve – gedachtegang bij het naar bed gaan, zorgde een flinke kater ervoor dat ik de avond daarna niet nog eens dezelfde maatregelen kon nemen.
Maar ook die laatste avond is het me gelukt om van mijn nachtrust te genieten. En wel met het raam open. Zo zie je maar: ook een stadsheks kan (langzaamaan) een bosheks worden.

Lees ook:Maar je weet toch…
Lees ook:SynchroNIETciteit
Lees ook:Heks met boekentik
Lees ook:De spirituele hoogtepunten van november 2009
Lees ook:Spiritueel warenhuis India

4 Reacties // Reageer

4 thoughts on “Stadsheks in het bos

  1. Iris

    Dierenliefde lijkt mooi…
    Maar hoe ver kan je gaan, vraag ik me af.
    De Partij van de Dieren wilde geen muizenvallen op het binnenhof. Ik dacht: ‘zouden de leden van die partij ook geen anti-hoofdluisshampoo gebruiken omdat die de luizen schaadt?’

    Hoe ver gaan jullie?

      /   Reply  / 
  2. Layla

    Goed punt Iris! Een verbod op antiluisshampoo lijkt me erg ver gaan:) Maar voor muizenvallen e.d. zoek ik zelf liever naar een wat diervriendelijker alternatief. En wanneer dit niet effectief is, tja.. een plaag moet toch uitgeroeid worden, voordat het hele binnehof onder de muizenkeutels zit. Als het echt niet anders kan, dan maar zo..

      /   Reply  / 
  3. nathalie

    hallo als je daar eerder aan had gedacht dan had je de eerste nacht ook lekker kunnen slapuh,maar helaas(niks persoonlijks)mensen zijn niet meer zo slim als dat ze waren.

      /   Reply  / 
  4. Koning Pindarots

    Misschien nieuw voor sommige mensen maar wisten jullie dat muizen geen jongen meer krijgen als er niet genoeg te eten is voor het nageslacht? Zwangere muizen kunnen zelfs ongeboren jongen afbreken (inderdaad, muizen kunnen abortus plegen) als ze weten dat ze kansloos zijn. Konijnen kunnen dit trouwens ook.

    Goed punt hoor, muizevallen verbieden. Het verplicht mensen zich iets verantwoordelijker te gedragen. Je kunt niet altijd je bij de Esso gekochte voorverpakte sandwiches overal te laten slingeren. Netjes opeten of in een afsluitbare vuilnisbak gooien. Want dan gaan de muizen van zelf weg. Gewoon je troep opruimen zoals een verantwoordelijke volwassene. Maar nee hoor, dat is blijkbaar zelfs voor mensen die het land besturen teveel gevraagd. Heel typisch.

    Soms moet je iets verder kijken en niet alles is zo eenvoudig zoals het lijkt. Zelfs in een binnenstad heb je te maken met de wetten en regels van de natuur.

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>