Spirituele ervaringen na een overlijden

Voor de één betekent de dood simpelweg dat het leven voorbij is. Er volgt niets nadat het spreekwoordelijke licht uitgaat. Voor een ander betekent het juist dat jouw licht, jouw geest, naar een andere dimensie overgaat. Waar je ook in gelooft, rondom of lang na een overlijden gebeuren soms bijzondere dingen. Dat blijkt wel uit de voorbeeldverhalen.  

Bijzondere vogel

Cara (34): “Mijn opa was een beetje een vreemde vogel. Hij was heel nuchter en hield van gekke grapjes. Niet iedereen begreep zijn humor, maar ik kon altijd erg met en om hem lachen. Vooral om de manier waarop hij met zijn parkiet omging. Toen hij overleed, brak mijn hart een beetje. Ook dat van zijn vogel Pietie. Na het overlijden van mijn opa was hij niet dezelfde vrolijke parkiet. Hij maakte geen geluid meer en leek alleen nog maar treurig uit het raam te kijken. Op de ochtend van de crematie was het druk in huis. Iemand had Pietie uit zijn kooi gelaten en plotseling bleek dat hij via het keukenraam naar buiten was gevlogen. Iedereen was ontdaan, maar we moesten naar het crematorium. Toen we na de prachtige dienst buiten kwamen, geloofden we onze ogen niet. Pietie zat in een grote eikenboom naast het gebouw. Toen iedereen hem begon op te merken, vloog hij weg. Nooit meer hebben we hem teruggezien. Wij geloven dat dit mijn opa was, om nog een laatste keer gedag te zeggen.”

Sprekend schilderij

Mark (41): “Kort na de dood van mijn vriendin ben ik naar Parijs vertrokken. Bij het afsluiten van onze begrafenisverzekering hadden we het hier al over: als de tijd rijp was, zouden we naar Frankrijk vertrekken om daar te gaan wonen. Ik droomde al lang van een schrijversbestaan in deze mooie stad en mijn vriendin wilde daar haar schilderhobby weer oppakken. Helaas was het ons niet gegeven om samen te gaan. Toen ik mijn eerste appartementje in Parijs betrok, ging ik de stad verkennen. Op een gegeven moment kwam ik langs een Franse straatschilder. Hij was met iets bezig, waar mijn mond van open ging staan. Ik vroeg hem wie de vrouw op het schilderij was en hij antwoordde: “Ik ken haar niet, maar ze zat in mijn hoofd. Beeldschoon.” De afbeelding op zijn doek was sprekend mijn vriendin.”

Grote zus

Anne (34): “Op 4 juli 2012 werd onze dochter Jora geboren. Een jaar daarvoor verloor ik een kindje door een miskraam. Het was een meisje en we noemden haar Julie. Toen Jora haar eerste woordje sprak, wisten mijn man en ik niet wat ons overkwam. Ze zat op een kleed met wat speelgoed te spelen en legde een blokje opzij. Terwijl ze dat deed, zei ze niet ‘papa’ of ‘mama’, maar hoorden we allebei duidelijk ‘Julie’. Ergens gaf het ons een intens gevoel van blijdschap, nu leek het toch een beetje alsof Jora met haar grote zus aan het spelen was.”

Lees ook:Oordelen afleren?
Lees ook:Beginnen met yoga
Lees ook:Clanmotheravonden bij Volle Maan
Lees ook:De psychometrie-avond bij Triskal – een verslagje
Lees ook:Yoeke Nagel over spiritualiteit in haar dagelijkse leven

Geen reacties // Reageer